त्रैलोक्यी मणिमल्ल दैत्यसकळा अजिंक्य झाले मही ।
त्याही ब्राह्मण यज्ञहोम हवने विध्वंसिली सर्वही ॥
आला ते समयीं सदाशिवस्वये सोडोनि ब्रह्मांड हो ।
तो हा पाहू चला कृपाजलनिधी मल्हारि मार्तंड हो
॥१॥संगे घेऊनि सप्तकोटि गण हे आला असे भूतला ।
खंडेराव म्हणोनिया अवगला शरत्वतेची लिला ॥
सक्रोधे मणिमल्ल मर्दुनि तया केला पहा दंड हो ।
तो हा पाहु चला
॥२॥संतोषे गन सर्वदा उथळिती भंडार देवावरी ।
झालासे विजयी म्हणोनि दिवट्या लावोनिया पेंबरी ॥
केला वास शिवे तळ्या उचलिल्या निर्दाळिले लंड हो ।
तो हा पाहु चला
॥३॥घेता हा अवतार दुष्ट दमुनी सद्भक्त संरक्षिले ।
गाई ब्राह्मण यज्ञयाग सगळे हे धर्म संस्थापिले ॥
गाती भक्त, ऋशि, गण सदा सत्कीर्ति उदंड हो ।
तो हा पाहु चला
॥४॥प्रारंभी स्थल पेंबरी, तदुपरी पालीस आला असे ।
निमगावी तिसरे विशेष चवथे हे जेजुरीचे दिसे ॥
ऐशी योजुनि स्थानके विचर्तो नौखंड पृथ्वीत हो ।
तो हा पाहु चला
॥५॥शोभे दिव्यकळा सुरंग पिवळा आपादपर्यंत हो ।
घाले लोचन पाहता मुखशशी तो हा म्हाळसाकांत हो ॥
अश्वारूढ- करी सळंब झळके ते शस्त्र आखंड हो ।
तो हा पाहु चला
॥६॥ऐशा या कुलदेवतास नमुनी जो नित्य भावे भजे ।
त्याला काय उणे? न मागत तरी अप्राप्त तेही दिजे ॥
दाता देईल भुक्तिमुक्ति समुळी वारूनि पाखंड हो ।
तो हा पाहु चला
॥७॥मार्तंडाष्टक जो पठेल अथवा ऐकेल अत्यादरे ।
त्याचे हा कळिकाळ दास्य करुनि राहील हो हे करे ॥
तेतेह शाश्वत रंगला निजसुखे नासूनिया बंड हो ।
तो हा पाहु चला
॥८॥