आरती दत्तात्रयप्रभुची ।
करावी सद्भावे त्याची ॥ ध्रु० ॥
॥१॥श्रीपदकमळा लाजविती ।
वर्तुल गुल्फ रम्य दिसती ॥
कटिस्थित कौपित ती वरती ।
छाटी अरुणोदय वरि ती ॥ चाल ॥
वर्णू काय तिची लीला ।
हीच प्रसवली, मिष्ट अन्न बहुम तुष्टचि झाले, ब्रह्म क्षत्र आणि, वैश्य शूद्रही सेवुनिया जीची ।
अभिरुची सेवुनिया जीची ॥ आरती०
॥१॥गुरुवर सुंदर जगजेठी ।
ज्याचे ब्रह्मांडे पोटी ॥
माळा सुविलंबित कंठी ।
बिंबफळ रम्य वर्ण ओष्ठी ॥ चाल ॥
अहा ती कुंदरदनशोभा ।
दंडकमंडलु, शंखचक्र करि, गदापद्म धरि, जटामुगुट परि, शोभतसे ज्याची ।
मनोहर शोभतसे ज्याची । आरती०
॥२॥रुचिरा सौम्य युग्मदृष्टी ।
जिने द्विज तारियला कुष्ठी ॥
दरिद्रे ब्राह्मण बहु कष्टी ।
केला तिनेच संतुष्टी ॥ चाल ॥
दयाळा किती म्हणूनि वर्णू ।
वंध्या वृद्धा, तिची सुश्रद्धा, पाहुनि विबुधची, पुत्ररत्न जिस, देउनियां सतिची ।
इच्छा पुरविली मनिची ॥ आरती०
॥३॥देवा अघटित तव लीला ।
रजकही चक्रवर्ति केला ॥
दावुनि विश्वरूप मुनिला ।
द्विजोदरशूल पळे हरिला ॥ चाल ॥
दुभविली वांझ महिषि एक ।
निमिषामाजी, श्रीशैल्याला, तंतुक नेला, पतिताकरची, वेद वदविला, महिमा अशी ज्याची ।
स्मरहो महिमा अशि ज्याची ॥ आरती०
॥४॥ओळखुनि शूद्रभाव चित्ती ।
दिधले पीक अमित शेती ॥
भूसुर एक शुष्कवृत्ती ।
क्षणार्धे धनद तया करिती ॥ चाल ॥
ज्याची अतुल असे करणी ।
नयन झाकुची, सवे उघडितां, नेला काशिस, भक्त पाहता, वार्ता अशि ज्याची ।
स्मरा हो वार्ता अशि ज्याची ॥ आरती०
॥५॥दयाकुल औदुंबरी मूर्ती ।
नमोता होय शांतवृत्ती ॥
न देती जननमरण पुढती ।
सत्य हे धरा न मनि भ्रांती ॥ चाल ॥
सनातन सर्वसाक्षि ऐसा ।
दुस्तर हा भव, निस्तरावया, जाउनि सत्वर, आम्हि सविस्तर, पूजा करु त्याची ।
चला हो पूजा करु त्याची ॥ आरती०
॥६॥तल्लिन होउनि गुरुचरणी ।
जोडुनि भक्तराज पाणी ॥
मागे हेचि जनकजननी ।
अंती ठाव देई चरणी ॥ चाल ॥
नको मज दुजे आणिक काही ।
भक्तवत्सला, दीनदयाळा, परम कृपाळा, श्रीपदकमळा, दास नित्य याची ।
उपेक्षा करु नको साची ॥ आरती०
॥७॥